Πάπερλαπαπ!, λένε τώρα τα παιδιά

Προτεινόμενο παραμύθι με μουσικοπαιδαγωγικές δραστηριότητες από τη Βασιλική Ψύρρα

Ηλικία
5-8 χρονών

Στόχοι
Οι στόχοι του μαθήματος είναι τα παιδιά:
να μπορούν να συνεργαστούν μέσα στην ομάδα αλλά και ανά δύο ή τρία άτομα
να γνωρίσουν το ρυθμό μαρς
να έρθουν σε επαφή με το αφηγηματικό είδος παραμυθιού
να βιώσουν το παραμύθι διαμέσου μουσικών δραστηριοτήτων
να αναπτυχθεί η φαντασία μέσω του παραμυθιού και των δραστηριοτήτων
να μάθουν να ψάχνουν μόνοι τους τις δυνατότητες του σώματός τους, αλλά και σε αλληλεπίδραση με άλλους
να νιώσουν την ελευθερία να αυτοσχεδιάζουν μπροστά σε άλλους, είτε φωνητικά, είτε σωματικά
να καταφέρουν να επαναλαμβάνουν ρυθμικά μοτίβα, αλλά και να δημιουργούν δικά τους
να μάθουν τα τραγούδια

Το παραμύθι Πάπερλαπαπ! του Josef Guggemnos θα το βρείτε εδώ.

Πορεία μαθήματος

Φάση 1
Ξεκινάει το μάθημα και ξεκινάει και το παραμύθι. Όλοι στέκονται όρθιοι σε κύκλο και όταν αναφερθεί στη ιστορία πως στον βάτραχο, τον ήρωα του παραμυθιού, αρέσει πολύ να χοροπηδάει, ο εκπαιδευτικός ζητάει από τα παιδιά να αρχίσουν και αυτά. Στην αρχή μόνο μικρά πηδηματάκια και μετά μεγάλα μέσα στο χώρο.
Ο εκπαιδευτικός είναι σημαντικό να χρησιμοποιεί αρκετά θεατρική κίνηση και λόγο και να κάνει απότομες παύσεις πριν από σημαντικά σημεία του παραμυθιού, για να μπορεί με αυτόν τον τρόπο να ελέγξει το μάθημα και να τραβάει την προσοχή των παιδιών, ειδικά μετά από δραστηριότητα κίνησης.
Και συνεχίζει το παραμύθι.

Φάση 2
Τώρα εμφανίζεται η νυφίτσα και αρχίζει το τραγούδι της.

Είμαι κουρασμένη…Αχ! Τα πόδια μου πονάνε…Αχ!
Αλλά μη το πείτε πουθενά, τεμπέλα είμαι βασικά.
Νυφίτσα είμαι ‘γω και στο λεπτό κορόιδο θα βρω!
Στην πλάτη του θα ανέβω και θα ξεκουραστώ!
Είμαι κουρασμένη…Αχ! Τα πόδια μου πονάνε…Αχ!
Είμαι κουρασμένη…Αχ! Είμαι κουρασμένη!!

Ο εκπαιδευτικός τραγουδάει μια φορά το τραγούδι της νυφίτσας και τη δεύτερη φορά αρχίζουν τα παιδιά να κινούνται πάλι στο χώρο, αρχικά περπατώντας βαριεστημένα. Όταν αρχίζει το σημείο του τραγουδιού “Αλλά μη το πείτε πουθενά…και θα ξεκουραστώ!” σταματάει η κίνηση και μένουν ακούνητα στο μέρος τους και προσποιούνται πως λένε ένα μυστικό.

Και τελικά η νυφίτσα ανεβαίνει πάνω στον βάτραχο, ο οποίος αρχίζει να την κουβαλάει. Σε αυτό το σημείο ο εκπαιδευτικός βάζει ανά δύο τα παιδιά, το ένα πίσω από το άλλο, σα να ήταν το ένα ο βάτραχος και το άλλο η νυφίτσα.

Φάση 3
Σειρά στην ιστορία έχει η αλεπού, που ανεβαίνει και αυτή στην πλάτη της νυφίτσας και τις κουβαλάει και τις δύο ο βάτραχος. Ο εκπαιδευτικός τώρα βάζει ανά τρία τα παιδιά και μόλις εμφανιστεί και η αρκούδα ανα τέσσερα στη σειρά, το ένα πίσω από το άλλο.
Το πρώτο παιδί αυτοσχεδιάζει στην κίνηση και ότι κάνει, το μιμούνται τα άλλα τρία παιδιά. Στη αρχή ο εκπαιδευτικός αφήνει τις τετράδες να κινούνται ελεύθερα στο χώρο και να πειραματίζονται, και μετά παρουσιάζει η κάθε ομάδα την αγαπημένη της κίνηση στους άλλους.

Φάση 4
Και ο βάτραχος;
Κλαψούριζε και παραπονιόταν ο καημένος πως δεν άντεχε άλλο, αλλά μάταια, δεν κατέβαιναν από την πλάτη του. Και κάθε φορά που έκανε παράπονα, φώναζαν οι άλλοι τρείς “Παπερλαπάπ!” θέλοντας να του πουν ότι λέει ανοησίες.
Ο εκπαιδευτικός, αφού έχει συγκεντρώσει πάλι τα παιδιά στον κύκλο ξεκινάει να φτιάχνει φωνητικούς ρυθμικούς αυτοσχεδιασμούς με τη λέξη Παπερλαπάπ! και τα παιδιά τις επαναλαμβάνουν. Για παράδειγμα:

 

 

Μετά ρωτάει ποιο παιδί θέλει να κάνει το ίδιο. Να αυτοσχεδιάσει, δηλαδη, με τη λέξη και να το επαναλάβουν οι υπόλοιποι.

Όμως το τελευταίο Παπερλαπάπ! το λέει ο βάτραχος δυνατά και πηδάει μέσα στη λίμνη. Και όλα τα παιδιά τώρα κάνουν το πιο μεγάλο χοροπήδημα που μπορούν και αρχίζουν να κάνουν πως κολυμπάνε στο νερό.
Και όση ώρα προσπαθούσαν η νυφίτσα, η αλεπού και η αρκούδα να βγούν από τη λίμνη, άρχισε ο βάτραχος το τραγούδι του (ρυθμός μάρς):

Κουάξ! Κουάξ! Βρε κε κε κεξ κουάξ!
Δεν είμαι γω κουβαλητής, δεν είμαι γω χαμάλης!
Κουάξ! Κουάξ! Βρε κε κε κέξ κουάξ!
Δεν είμαι ‘γω κορόιδο για να σας κουβαλάω!
Κουάξ! Κουαξ! Βρε κε κε κέξ κουάξ!
Τώρα επαναστατώ, και στο νερό βουτάω!
Κουάξ! Κουάξ! Βρε κε κε κέξ κουάξ!
Κουάξ! Κουάξ! Βρε κε κε κέξ κουάξ!